Ay, Dünya’daki günleri nasıl uzatıyor?

Ay’ın olmadığı bir Dünya var olabilir mi?

Ay’ın bizden şu anki uzaklığı 384 bin 400 km. Fakat son devirde yapılan bir araştırma yaklaşık 3,2 milyar yıl önce, Ay’ın Dünya’dan 270 bin km uzaklıkta olduğunu buldu. Bu, bugünkü uzaklığının yüzde 70’ine denk geliyor.

Araştırmayı Almanya’daki Friedrich Schiller Üniversitesi’nden yöneten Jeofizikçi Tom Eulenfeld, “Dünya’nın daha süratli dönmesi günün uzunluğunu azalttı ve bugünkünden farklı olarak, 24 saat içinde iki gündoğuşu ve iki günbatımı yaşandı” diyor ve ekliyor:

“Bu durum gün ve gece arasındaki sıcaklık farkını azaltmış ve fotosentez yapan organizmaların biyokimyasını etkilemiş olabilir”.

Buna aynı araştırmalar Ay’ın uzaklaşmasının sabit bir süratte gerçekleşmediğini, zaman zaman hızlanıp zaman zaman yavaşladığını da buldu.

Arjantin’de Salta Ulusal Üniversitesi’nde Yerbilimci Vanina López de Azarevich 550-625 milyon yıl önce Ay’ın yıllık 7 cm’ye kadar uzaklaşıyor olabileceğini ortaya attı.

Tom Eulenfeld, “Ay’ın Dünya’dan uzaklaşma suratı kesinlikle zaman içinde değişti ve gelecekte de bu türlü olacak.” diyor.

Ancak vaktin büyük kısmında Ay’ın bugünkü suratından daha yavaş ilerlediği biliniyor.

Aslında çekilmenin olağandışı süratli yaşandığı bir devirdeyiz. Ay’ın şu anki pozisyonuna ulaşması için 1,5 milyar yıl boyunca mevcut suratında geri çekilmesi gerekirdi.

Ancak süreç 4,5 milyar yıl önce Ay’ın oluşumundan bu yana devam ediyor, yani geçmişte kimi zaman dilimlerinde yavaşlamış olması gerekiyor.

Waltham, “Gelgit sürüklenmesi beklediğimizin üç katı büyüklüğünde” diyor. Bunun sebebiyse Atlas Okyanusu’nun büyüklüğü olabilir.

Kıtaların mevcut pozisyonları, Kuzey Atlas Okyanusu havzasındaki suyun bir uçtan diğer uca sürüklenmesi sürecini anlatan rezosans tesirini oluşturmak için doğru oranlara sahip olduğunu gösteriyor, bu nedenle barındırdığı su gelgitlerinkine yakın bir oranda ileri geri çalkalanıyor.

Bu, gelgitlerin diğer türlüsünden daha büyük olduğu manasına gelir.

Waltham’ın dediği, bir çocuğu salıncakta itmek benzeri, her itiş mevcut harekete göre zamanlanırsa daha da yükseğe ulaşılır.

Waltham, “Kuzey Atlas Okyanusu biraz daha geniş yahut dar olsaydı bu olmayacaktı” diyor ve ekliyor:

“Bu modeller birkaç milyon yıl geri giderseniz kıtalar farklı pozisyonlarda olduğu için gelgit gücünün düşeceğini gösteriyor”.

Ancak gelecekte de bu şekilde devam edecek benzeri görünüyor. Modellemeye göre yeni bir gelgit rezonansı bundan 150 milyon yıl sonra oluşacak ve 250 milyon yıl sonra yeni “süper kıta” biçimlerinin ortaya çıkmasıyla yok olacak.