Fehmi Koru: İtibarlara yönelik saldırılar yüzünden ortalık tahammül edilmez bir hal aldı

* Fehmi Koru

Bazı meslekler tabiatı gereği prestij gerektirir.

Hakim ve savcılar -yani yargı mensupları- prestijlerini korumak zorundadırlar. İnsanlar onların önüne kendi aralarında ihtilaflarını çözemedikleri zaman gelirler ekseriyetle. Ya da, kanunlara aykırı bir eylem yüzünden yargı devreye girmiştir, bu türlü durumlarda da, mağdurlar ya da kamu, yargının o kişi ya da bireyler hakkında adil bir karar vermesini bekler. 

İtibar olmazsa yargıya güven de olmaz.

Hakimler böyledir de hakemler güya farklı mıdır?

Spor karşılaşmalarını yöneten insandır hakem ve çaldığı düdükle sırf bir maçın mukadderatını belirlemiş olmaz, vakitte yönettiği spora ilginin devamını sağlayarak gençlerin her manada sağlıklı kalmalarına da yol açar. [Sağlam baş sağlam bedende bulunur, o denli değil mi?]

Önceden ayarlanmış maçların oynandığı bir ülkede spora ilgi de yok olur.

Hakimler gibi hakemler de prestijlerini korumak zorundalar.

Bir diğer prestije dayalı meslek de gazeteciliktir. Haberler ve o haberlere dayalı yorumlar bazen bir ülkenin mukadderatını de etkileyebilir. Palavra haber, tarafgir yorum ile sadece gerçekler çarpıtılmış olmaz, o çarpıtmalar pek çok insanın hafızasında yerleşik gerçek halini alır.

Yazının buraya kadarında yargı mensuplarından, hakimler ve hakemler ile gazetecilerden söz etmemin aslında mevzuyu bir diğer meslek erbabına getirme gayeli bir girizgah olduğunu tahmin etmişseniz yanılmış değilsiniz.

Meramım siyasetçiler ile prestij ilgisi hakkında görüşlerimi paylaşmak. Lakin siyasetçilere girmeden önce söylemeyi önemsediğim bir bahis daha var: İtibar konusu önemsenmiyor günümüzde.

Yalnız bizde değil, prestijin mana taşıdığı ülkelerde de herkes hakkında ulu orta konuşulup yazılabiliyor. Aslı esası olmayan yakıştırmalar, dedikodulara dayalı değerlendirmelerle prestij cellatlığı yapılabiliyor.

Sosyal medyanın sağladığı anonimliğin gerisine sığınarak yapılan sözlü-yazılı yayınlarla prestijler alaşağı edilebiliyor günümüzde.

‘Günümüzde’ özel vurgusunun da bir nedeni var.

Acaba günümüzde değişik alanlardan ünlülere reva görülen muameleye, yaşadıkları ya da toplum önünde bulundukları periyotta geçmişin ünlüleri uğrasalardı, var olan prestijlerini koruyabilirler miydi?

Nitekim, günü gününe izlemeye çalıştığım ABD ve Avrupa medyasında yer bulan aktüel iddia ve ithamlar, bir müddetten beri, geçmişin ünlülerine de yaygınlaştırılıyor. Devirlerinde prestijleri sayesinde kazandıkları ün sorgulanmakla kalmıyor, onurlarına verilmiş unvanların geri alınması için kampanyalar açılıyor, varsa portreleri parçalanıyor, büstleri, heykelleri devriliyor.

Emperyalist tutumu sebebiyle…

Churchill sonuçta bir siyasetçiydi. Ukrayna’da Zelensky günümüzde neyse savaş halindeki İngiltere’de Churchill oydu.

Ülkeyi direkt yöneten iktidar siyasetçileri ya da onların yerine gelmek üzere çabalayan muhalefettekiler, çoğu sefer, uğraşlarının bir prestij mesleği olduğunu unutmuş davranıyorlar. Biraz abartılı konuşmaları, gerçekleri yavaşça kendilerine yontmaları alışılmış ve tolere edilebilir davranış biçimidir siyasetçiler için; lakin işin içine yalan-dolan girmemesi ve karanın beyaz beyazın da kara imiş gibi sunulmaması şartıyla…

“Kampanyada konuşulanlar seçim sonrasına kalmaz; vaatlerin peşine düşülmez” diye bir kural yoktu, son vakitlerde güya olması gerekirmiş gibi davranılıyor. 

Yalnız iktidar için geçerli değil bu eleştirim, son seçimde muhalefet içinden kimileri da yerine getirilmeleri imkansız olduğu için tutamayacakları vaatlerle kitlelerin karşısına çıkabildiler.

Tabii bir de siyasetçilerin birbirleri hakkında kullandıkları bir lisan var.

Başkaları kendileri hakkında aynı lisanı kullansalar hiç kuşkusuz rahatsızlık duyacakları ileri sözleri, iddia ve ithamları büyük rahatlıkla rakiplerinin üzerlerine bocalayabiliyor siyasetçiler.

Giderek karşılıklı atışmada her bir siyasetçi rakibi hakkında benzeyendili kullanmaya başlıyor ve politik ortam kolaylıkla zehirlenebiliyor.

Ülkedeki politik ortamı ben bu türlü görüyorum; prestijler ayaklar altına alınarak yapılan bir uğraş alanı haline dönüşüyor siyaset.

Son vakitlerde buna bir de siyasetçilerin politika dışı mesleklerden birilerine de rakipleri için kullandıkları lisanı uyarlamaları eklendi.

Eh, onların zehirli lisanı taklit edilemez mi? Onların hedef aldıkları bireyler de, bu defa, haklarında ileri geri sözler sarf etmiş siyasetçilere aynı lisandan karşılık yetiştirebiliyorlar.

Durumumuz bu.

* Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.