“Muhalefet ile iktidarı karşılaştırdığımda, ortaya çıkan tablo, muhalefet açısından fazla iç açıcı görünmüyor”

Fehmi Koru*
Seçime kısa süre kala iktidar ve muhalefetin gündemleri birbirinden giderek muazzam biçimde ayrışıyor.
Muhalefet ekseriyetle iktidarın yakınında meydana gelen gelişmeleri önemseyip üzerine atlıyor.
İktidara zarar vereceğini düşünerek…
Nedir onlar?
Tuzla Piyade Okulu’ndaki merasimde, 10 Kasım günü, bir teğmenin yakasına Atatürk fotoğrafını takmak istememesi akabinde meydana gelen gelişmeler bunlardan biri… Fotoğrafı takmak istemeyenle birlikte onunla hengameye tutuşan altı subay da ihraç edilmiş…
Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’in tarikat ve cemaatları sivil toplum kuruluşu (STK) olarak gördüklerini ve onlarla eğitime katkı konusunda protokol imzaladıklarını açıklaması akabinde patlayan gürültü… Muhalefet mevzuyu 15 Temmuz uğursuz darbe teşebbüsünü ve Terör Örgütü yapılanmasını hatırlatarak eleştiriyor.
Bir de Pir Said konusu var. 1925’te Cumhuriyet’e karşı başlatılan isyanın simge ismi olan Pir Said’in aslında bir halk kahramanı olduğunu biri ortaya atmış, muhalefet neredeyse 100 yıl öncesine ait bu mevzuyu da çok önemli sayıp birilerine laf yetiştiriyor…
Peki de seçime gidilirken halkın gündeminde bu mevzular ne kadar yer alıyor?
Bence hiç yer almıyor.
Daha da kıymetlisi, muhalefet bu bahisleri öne çıkartan söylemi önemseyerek kendisine zarar olarak dönecek bir yanlışa sürükleniyor.
Muhalefet partilerinin, bilhassa de CHP’nin, bütün kamuoyu yoklamalarında görülen, seçimlere de yansıyan yüzde 25’i aşmayan kemikleşmiş oy oranıyla üç ay sonraki yerel seçimden muvaffakiyetle çıkması neredeyse imkansız.
İstanbul ve Ankara ile birlikte son seçimde aldığı çok önemli 11 büyükşehirin belediye başkanlığını yeniden kazanabilmesi için, CHP’li olmayan seçmenden de oy alması gerekiyor CHP’nin…
Tıpkı bir evvelki seçimde olduğu…
O seçimde CHP ile İYİ Parti ittifak kurmuş, birkaç diğer parti de, ya o vilayetlerde aday çıkarmayarak yahut seçmenlerini serbest bırakarak, CHP-İYİ Parti ittifakının adaylarının kazanmasına yol vermişlerdi.
Bu seçimde İYİ Parti kendi adaylarını çıkartıyor…
HEDEP/DEM de muhtemelen farklı adaylarla seçime gidecek.
CHP de klasik seçmeniyle bire bir kalması yetmezmiş, ortaya ne için atıldığı belli olmayan dikenli mevzuları sahiplenerek ve böylelikle 28 Şubat günlerindeki ideolojik halini benimseyerek, evvelki seçimde adaylarına oy verebilmiş birtakım seçmenleri kendinden uzaklaştırıyor.
Helal olsun.
İktidar ise, muhalefetin düştüğü kısır döngüye hiç benzemeyen farklı bir yol tutturmuş durumda.
AK Parti ile MHP arasındaki bir ara çözülmeye yüz tutmuş imajı veren bağlar çoğu zaman kinden daha güçlü olarak varlığını belli eder oldu. MHP’den lider seviyesinde AK Parti’ye ve bilhassa Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’a sahip çıkan açıklamalar birbirini takip ediyor.
Orada sağlam bir ittifak var.
AK Parti genel başkanı da olan Cumhurbaşkanı Erdoğan, seçime gidilirken, geniş seçmen kitlesini yeniden Cumhur İttifakı adaylarına oy vermeyle sonuçlanacağını düşündüğü bildiriler veriyor.
Gazze ön planda…
Ekonomideki meşakkatleri kabullenen, lakin meselelerin üstesinden kendilerinin gelebileceği umudunu veren sözleri tekrar ondan duyuyor kamuoyu.
Kendisine ‘dünya lideri’ imgesi verecek temasları birbiri arkasına gerçekleştiriyor.
Yalnız kendi klasik kitlesini arkasında tutmayı hedefleyen bir telaffuz tutturmuyor Erdoğan, o işi muhalefetin -özellikle de CHP’nin- sözcülerine bırakmış görünüyor; son seçimlerde AK Parti’den uzaklaşmış seçmenleri kazanmayı hedeflediği, yeniden değişebileceği izlenimi veren yeni bir söylemi var ve onunla da demokrat kimlikli kitleyi hedefliyor.
Seçime kadar kim bilir daha ne gibi sürprizleri olacak AK Parti’nin…
Muhalefet ile iktidarı karşılaştırdığımda, ortaya çıkan tablo, muhalefet açısından fazla iç açıcı görünmüyor.
Acaba onların da sürprizleri olacak mı?
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.