“Bugünün kaideleri çok değişik. Saadet’in işi 30 yıl evvelki Refah’tan çok daha zor…”

Fehmi Koru*
Bundan tam 30 yıl önce -27 Mart 1994 tarihinde- yapılan yerel seçimde, Refah Partisi’nin İstanbul adayını tanıtım toplantısını hayal meyal hatırlıyorum.
Hayal meyal de olsa hatırlamamın bir nedeni var: Refah Partisi o seçimin en argümanlı partisi görünümde değildi ve o toplantıdan aldığım izlenim benim görüşümü değiştirmişti.
O yıl 40 yaşına basmış, genç sayılabilecek bir yaşta adayı vardı Refah’ın ve ilk defa o toplantıda erkeklerden daha çok bayan varlığı göze çarpıyordu. Partililerin heyecanı, güya o seçimle iktidarın değişeceği tipten bir heyecandı.
Zaten o yerel seçim onları İstanbul’da iktidar yaptı, bir yıl sonra yapılan genel seçim de Türkiye’de…
Tayyip Erdoğan’ı o seçimle tanıdı Türkiye…
Refah, bayanların kapı kapı dolaşıp adayına oy isteme uygulamasıyla o seçimde tanıştı. Refahlı gruplar meyhanelerde bile adaylarının propagandasını yapıyorlardı.
Bütün partiler çıkarabilecekleri en seçilebilir adaylarla katılmıştı o seçime,fakat seçimi kazanan, kıl hissesi farkla da olsa, Refah’ın adayı olmuştu.
Dün, Saadet Partisi’nin İstanbul adayını tanıtma toplantısına, 30 yıl önce Refah’ın aday tanıtım toplantısına gittiğim hislerle gittim. Gönül almak için… En az beklediğim, heyecandı…
Lütfi Kırdar Uluslararası Toplantı Merkezi’nin dev salonunda, en fazla dikkat cazip olan, iştirakçilerin heyecanıydı.
En ön basın kısmında yer gösterdikleri için sık sık ardıma dönerek, biraz da inanmayan gözlerle, iştirakçilere baktım: ‘Milli Görüş Hareketi’nin başlangıç yıllarından bugüne görmeye alıştığım yüzlerden bir kısmını yaşlanmış halleriyle gördüm; buna karşılık salonun büyük kısmı gençlerden oluşuyordu.
Geleneksel kıyafetli bir ihtiyarın, marşlar söylenirken çıktığı kürsü platformunda, parti bayrağını bir uçtan bir uca birkaç defa dolaştırması sırasında, birtakım gençlerin gözlerinden yaşlar akıyordu.
İki ay sonra yapılacak seçim, genel sınırlarıyla, iki partinin rekabetine sahne olacak gibi görünüyor. Bilhassa de İstanbul’da.
Önceki seçimden zaferle çıkmış CHP’nin büyükşehir belediye başkanı Ekrem İmamoğlu ile AK Parti’nin onun karşısına çıkardığı bürokrasiden bakanlığa oradan da Meclis’e terfi etmiş Murat Kurum…
Hatta diğer partilerin adaylarına o ikiliden hangisinin oylarını azaltacağı için değer veriliyor dense yeri var:
DEM Partisi aday çıkaracak mı? Çıkaracaksa, o aday Başak Demirtaş mı olacak?
Yeniden Refah Partisi başka aday çıkaracak mı?
İYİ Parti ne kadar oy alır, hangi partiden gelir oylar?
Saadet Partisi adayı Birol Aydın, ikili arasında geçmesi öngörülmüş bu yarışa, üçüncü as aday olarak girme iddiasında.
Toplantı, partililere bu iddiayı duyurma hedefliydi ve bu amaçladığı ziyadesiyle yerine getirdi.
Salonun her tarafına partinin bu seçimde kullanacağı temel slogan yerleştirilmişti: ‘Başka bir İstanbul mümkün’ sloganı…
En görünür yerlerde Milli Görüş lideri Necmettin Erbakan’ın fotoğrafları vardı.
Konuşmacılar, Milli Görüş denildiğinde akla gelen çoğu vefat etmiş isimleri andıkça, salondan takdir hisleri yükseliyordu. O çizginin en çok önemli temsilcilerinden biri ortalarındaydı: İştirakçilerin sıklıkla salonda ‘Bilge Başkan’ sloganıyla andıkları Temel Karamollaoğlu…
Salonu en heyecanlandıran konuşma, aday kimliğiyle kürsüye çağrılan Bilol Aydın tarafından yapıldı.
Eğer medyada CHP ve AK Parti adaylarının yarısı kadar kendisine yer bulabilirse, mesajını konutlara kadar ulaştırabilirse, seçim gününe kadar Birol Aydın’ın dile getirdikleri konuşulur kanaatindeyim…
Öyle olabilecek mi?
Medyanın durumuna bakarak, bu imkanın kendisine verileceğini sanmıyorum.
Dünkü toplantıdaki heyecan ölçüleceği ve yapılan konuşmaların etkileme gücü fark edileceği için özellikle…
30 yıl önce de durum pek farklı değildi.
Dönemin belediye başkanı Bedrettin Dalan, çok satan gazetelerden birinin manşetinde, “Kamuoyu yoklamalarına göre Dalan %65 ile kazanıyor” diye sunuluyordu.
Hem de, yasak olmasına karşın, seçim günü…
Sandıktan %15.46 gibi zayıf bir oranla yenilerek çıkmıştı Dalan…
Bugünün kuralları çok değişik. Saadet’in işi 30 yıl evvelki Refah’tan çok daha zor…
Toplantıya katılanlar da bunun farkındaydılar.
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.