Bahçeli’den ‘terörsüz Türkiye’ açıklaması: Her parti Türkiye partisi olmak mecburiyetindedir

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, PKK lideri Abdullah Öcalan’a yönelik davetiyle başlayan yeni tahlil sürecine ilişkin olarak,“Terörsüz Türkiye sürecinde sırf dağdaki terörün değil kentteki vandalist anlayışın da bitirilmesi elzemdir. Her parti Türkiye partisi olmak mecburiyetindedir” dedi.

5 Şubat’ta geçirdiği kalp kapakçığı ameliyatı sonrası evinde dinlenen MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, Türkgün gazetesine gündemdeki bahislerle ilgili değerlendirmelerde bulundu. Dün ve evvelki gün ilk iki kısmı yayınlanan açıklamalarının bugünkü kısmında Bahçeli, “Cumhuriyetimizin yeni yüzyılında terörü tamamen bitirmiş bir Türkiye’yi inşa etmek etnik ve dini kökenine, siyasi aidiyetine, mezhebine meşrebine bakmaksızın her bir vatandaşımızın hayrınadır” dedi. Bahçeli, ‘terörsüz Türkiye’ gayesine ulaşılması tarafındaki çabaların sürdüğünü ifade ederek, “Terörsüz Türkiye sürecinde sadece dağdaki terörün değil kentteki vandalist anlayışın da bitirilmesi elzemdir. Her parti Türkiye partisi olmak mecburiyetindedir” ifadelerini kullandı. Bahçeli, “Türkiye partisi olmak isteyen siyasi hareketler, kapsayıcı, barışçıl ve toplumun tamamına hitap eden bir telaffuz geliştirmelidir” diye konuştu. 

Devlet Bahçeli, “Silah bırakma süreci sonrası siyasi partilerin nasıl bir yol izlemesi gerektiği, Türkiye partisi olma mefkuresinin nasıl inşa edilebileceği ve meclis-siyaset-toplum ahenginin nasıl sağlanabileceği sorulara sağlıklı karşılıklar oluşturabilmek, siyasetin ve siyasi partilerin kurumsallaşmasını da mümkün kılacaktır” açıklaması yaptı.

MHP lideri Bahçeli, “İmralı açıklamasında farklı bir devlet, federasyon, herhangi bir şekilde özerklik yahut kültüralist talepler olmaksızın örgütü silah bırakmaya çağırması Türkiye’de yeni bir sürecin başlaması için çok önemli bir adım olmuştur. Bu sürecin tam olarak muvaffakiyete ulaşması terör örgütünün silah bırakmasının da ötesinde, herhangi bir şekilde terörü olumlayan yahut sırtını teröre yahut vandalizme dayandıran siyaset anlayışının da tarihe karışması ile mümkün olabilecektir” dedi. 

“Daha demokratik, daha güçlü, daha müreffeh bir Türkiye herkesin ortak arzusudur” diyen MHP Genel Başkanı Bahçeli, şunları ifade etti:

“Milli kaynaklarımızı sömüren terörü gündemden tamamen çıkaracak, “terörsüz Türkiye” maksadımız bu anlayışla gerçeğe dönüşecektir.

Terörsüz Türkiye maksadına ulaşılması istikametindeki uğraş sürmekte, Türkiye çok önemli bir eşiği aşmak için milli, sosyal ve siyasi titizlikle faaliyet yürütmektedir.

Ya terör ya demokrasi, ya silah ya siyaset istikametindeki tercihlerin ortaya konulacağı bu süreç, silahsız ve terörsüz Türkiye’de siyasetin ve siyasi partilerin nasıl olması, nelere dikkat etmesi gerektiğini de gündeme getirmektedir.

Terörsüz Türkiye, terörü geçmişiyle olağanlaştırmak değil, tüm varlığıyla fiil ve hareketleriyle, katliamlarıyla lanetlemek, hayatın her yerinden ve zihinlerden çıkarmaktır.
Tam demokrasi bu türlü bir zihinsel ve sosyal iklimde istendiği gelişebilecektir.

Türkiye partisi olmanın siyaset ayağı, sosyal münasebet boyutu, TBMM’ne yansıması, toplumsal uzlaşma ve ahenk sıkıntısı siyaset ideolojisi istikametiyle de ele alınarak kıymetlendirilmesi gerekli bir husustur.

Türkiye partisi olmak Siyasi Partiler Kanununa göre kurulmuş olmakla hukuken sağlansa da “Türkiye Partisi” kavramsallaştırmasının altında yatan temel motivasyon Türkiye Cumhuriyetine, ortak tarih ve kültüre, gelecek tasavvuruna ve ortak yaşama iradelerine bağlılık bu manada kurulan duygudaşlıktır.

Bu doğrultuda tüm partilerin, öncelikle şiddetten arınması, her türlü silahlı örgütle münasebetini tamamen kesmesi ve demokratik meşruiyet üzerinden siyaset yapması gerekir.

Türkiye partisi olmak, bölgesel ya da etnik temelli bir siyasi hareketten, ülke çapında geniş bir tabana hitap eden bir partiye dönüşmek manasına gelir. 

Hukukun üstünlüğünü, insan haklarını ve barışçıl siyaseti öncelik haline getirmeyi, legal demokratik yerde mücadele eden bir parti olmayı zarurî kılar.

Farklı kesimlerden vatandaşların parti içinde ve siyasi süreçlerde temsil edilmesini mümkün kılmayı etnik ve mezhepsel kimliklerin ötesine geçen bir telaffuz geliştirilmeyi, Türkiye’nin ortak kıymetlerine ve birlik içinde çoğulculuk prensibine vurgu yapmayı gerektirir.

Türkiye partisi olma gayesinde, meclis, siyaset ve toplum arasındaki ahenk büyük ehemmiyet taşır. 

Bu üç bileşenin ahenk içinde olması için meclis ayağında temsilin güçlendirilmesi, siyaset ayağında kapsayıcı siyasetler geliştirilmesi, toplumda kucaklayıcı bir anlayışın hükümran olması sağlanmalıdır.

Türkiye partisi olmak isteyen siyasi hareketler, kapsayıcı, barışçıl ve toplumun tamamına hitap eden bir telaffuz geliştirmelidir.

Siyaset ideolojisi açısından, demokratik meşruiyetin halkın isteğine ve hukukun üstünlüğüne dayanması gerektiği unutulmamalıdır.

Böylece siyaset şiddetten arınarak çoğulcu ve kapsayıcı bir demokrasiye evrilebilecektir.

Bu çerçevede somutlaştırmak gerekirse Türkiye partisinden beklenenler şunlar olabilecektir:

-Türk devletinin kuruluş prensiplerine, Cumhuriyetin temel niteliklerine bağlılık. 
-Türkiye’nin hukuk nizamına uygun hareket etme.
-Ortak tarih, kültür ve medeniyete, gelecek tasavvuruna, birlikte yaşama iradesine güçlü vurgu, tasada ve kıvançta bir olma yönünde duygudaşlık.
-Vatandaş odaklılık
-Bölgesel ya da belli kimlikler üzerinden değil Türkiye’nin bütününe yönelik toplumsal problemlere odaklanan bir siyaset anlayışının egemen olması
-Milli birliği içselleştirme
-Terörü ve şiddeti bir usul olarak görmeme, hedefleri için terörü metot olarak görenleri lanetleme
-Türkiye’yi temsil noktasında milli hedef ve siyasetlere göre hareket etme
-Türkiye’nin gelişmesi, kalkınması, daha müreffeh bir ülke olması, huzur ve güvenliği, beka ve birlikteliği için çalışma
-Bölücü, dışlayıcı, toplumu kışkırtıcı, tahrik edici, ayrıştırıcı lisan kullanmama
-Anayasal düzene, hukuk normlarına uygun telaffuz geliştirme
-PKK, FETÖ, DEAŞ gibi terör örgütlerini meşrulaştırmama
-Kimlik siyasetini öne çıkarmak yerine kapsayıcı Türk vatandaşlığı üzerinde mutabakat
-Türkiye’nin birliği, bekası ortak geleceği ve güçlü Türkiye için uğraş sarfetme
-Siyasete iştiraki artırma, teşkilatlarında çeşitliliği sağlama
-Etnik temelli siyaseti çağrıştıran ögelerden vaz geçme
-Devlet kurumlarıyla irtibatı güçlendirme
-Devlet tersi siyaset ve söyleme son verme
-Parti programlarında istiklal marşı okuma, Türk bayrağı asma gibi ritüelleri yerine getirme
-Kurucu bedellere Atatürk’e sahip çıkmak
-Şehidine ağlamak, milli maç galibiyetine sevinmek
-Milli hudutlar içinde üniter yapıda birlikte yaşama iradesine inançla bağlı olmak, tek devlet, tek millet, tek vatan tek bayrak ta birleşmek, anayasanın ilk üç hususundaki kurucu ilkere sadık olmak
-Güçlü Türkiye ve müreffeh toplum için siyaset geliştirmek
-Kısaca Önce ülkem ve milletim diyebilmek hep birlikte Türkiye’ye inanmaktır.

Evrensel demokratik normlara göre de demokratik siyaset, bireylerin ve toplumun ortak ömrünü düzenleyen bir yönetim biçimidir ve hukukun üstünlüğü, halkın iştiraki, temel hak ve özgürlüklerin korunması ögeler üzerine inşa edilir. Yalnızca belli bir kesitin değil, milli hedef ve unsurlar doğrultusunda tüm toplumun çıkarlarını gözeten kapsayıcı bir yönetim anlayışını benimser.

Bu gayeyle destek veren mevzuat adımları da atılabilecektir. 

Bu kapsamda,
• Temsili ve katılımcı demokrasiyi güçlendirmek.
• Farklı toplumsal bölümlerin, inanç gruplarının ve etnik kimliklerin siyasal sistemde temsil edilmesini sağlamak.
• Demokratik çoğulculuğu korumak, 
• Yolsuzluğu önlemek ve hesap verilebilir bir yönetim anlayışı oluşturmak. kamu alanında keyfi yönetimi engellemek.
• Kamu kaynaklarının adil ve faal bir şekilde kullanılmasını sağlamak.
• Ekonomik eşitsizlikleri azaltmak ve imkan eşitliğini sağlamak.
• Temel insani taleplere hassas olmak,
• Eğitim, sağlık, adalet, güvenlik ve sosyal haklara erişimi teminat altına almak.
• Fikir, ifade, inanç ve örgütlenme özgürlüğünü garanti altına almak.
Bu maksatlar doğrultusunda kurulan bir demokratik siyasal sistem, barış, istikrar ve sürdürülebilir kalkınmayı sağlayacak bir altyapı da oluşturacaktır.

“Terörsüz siyaset ve Türkiye partisi olma” meşruiyet, temsil, toplumsal kontrat ve demokrasi kavramlar üzerinden değerlendirilebilecektir.

Siyasal iktidarın en çok önemli meşruiyet kaynaklarından biri, toplumsal istektir.

Bir partinin ya da idarenin, silahlı ögelerin gölgesinde olmadan, halkın özgür iradesiyle desteklenmesi ve şiddet kullanmadan siyaset yapması, demokratik meşruiyet açısından temel bir gerekliliktir.

Eğer bir siyasi hareket, sadece makul bir etnik ya da bölgesel kimliğe dayanırsa ve şiddetle ilişkilendirildiği algısı yaygınsa, geniş toplumsal dayanağa ulaşması zor olur. 

Kuşkusuz partiler, Türkiye’deki tüm toplumsal kesitlere yönelik siyaset geliştirmeli, ekonomi, eğitim, sosyal adalet, demokrasi ve özgürlükler benzeri bahislerde kapsayıcı bir siyaset yürütmelidir.

Şiddetle arasına net çizgiler çekerek, demokratik kanallar aracılığıyla mücadele eden bir parti olduğunu göstermelidir.

Türkiye’de herkesin siyasette kendini ifade edebilmesi çoğulcu demokrasinin gereğidir. Lakin bu durum, bölücülüğe ya da şiddeti yasallaştırmaya yol açmamalıdır.

Temsil, demokratik sistemlerin en çok önemli ögelerinden biridir. Siyasal sistemin adil ve kapsayıcı olabilmesi için farklı toplumsal bölümlerin parlamentoda, yerel idarelerde ve karar alma düzeneklerinde gereğince yer alması gerekir. Temsilde yaşanan sıkıntılar, demokrasinin işleyişini aksatabilir ve halkın siyasete olan inancını zedeleyebilir.

Temsilin adil ve kapsayıcı olması, demokrasinin kalitesini artırır ve halkın siyasete olan inancını pekiştirir. 

Böylece siyaset, sadece belli kümelerin değil, toplumun her kısmının yer aldığı daha kapsayıcı ve demokratik bir alan haline gelebilir.

Terörsüz bir Türkiye’nin inşası, sırf güvenlik siyasetleriyle değil, benzer vakitte kapsayıcı siyaset ve toplumsal ahenk ögelerle desteklenmelidir. 

Silah bırakma süreci sonrası siyasi partilerin nasıl bir yol izlemesi gerektiği, Türkiye partisi olma ülküsünün nasıl inşa edilebileceği ve meclis-siyaset-toplum ahenginin nasıl sağlanabileceği sorulara sağlıklı yanıtlar oluşturabilmek, siyasetin ve siyasi partilerin kurumsallaşmasını da mümkün kılacaktır.

Anayasa’da da vurgulandığı üzere siyasi partiler, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez ögeleridir.

Devletin ülkesi ve milletiyle ayrılamaz bütünlüğünü hedef almaması, terör ve şiddeti siyasi gaye ve araç olarak görmemesi kaydıyla, her siyasi görüşün partileşerek bu görüşlerini Anayasal çerçevede kalarak, demokratik platformlarda açıklama, savunma ve yayma özgürlüğüne sahip olması gerektiğini temel prensiplerinden biri olarak görmekteyiz.

Hukuk tertibi içinde tüm kurum ve kuruluşlar aynıi siyasi partilerin de Anayasa ve kanunlarla belirlenmiş kurallara uyma yükümlülüğü bulunmaktadır.

Anayasanın 68’inci ve 69’uncu unsurlarında “Siyasi partilerle ilgili hükümler” düzenlenmiştir. 

Anayasanın 68’inci unsuru “Parti kurma, partilere girme ve partilerden ayrılma” kararlarını içermektedir. Buna göre; vatandaşlar, siyasi parti kurma ve yoluna göre partilere girme ve partilerden ayrılma hakkına sahiptir. Parti üyesi olabilmek için onsekiz yaşını doldurmuş olmak gerekir. Siyasi partiler evvelden izin almadan kurulurlar ve Anayasa ve kanun kararları içerisinde faaliyetlerini sürdürürler. 

Anayasa’nın 68’nci hususunun 4’ncü fıkrasındaki vurgu ise çok nettir: 

“Siyasi partilerin tüzük ve programları ile eylemleri, Devletin bağımsızlığına, ülkesi ve milletiyle parçalanamaz bütünlüğüne, insan haklarına, eşitlik ve hukuk devleti prensiplerine, millet egemenliğine, demokratik ve laik Cumhuriyet prensiplerine aykırı olamaz; sınıf ya da zümre diktatörlüğünü ya da herhangi bir cins diktatörlüğü savunmayı ve yerleştirmeyi amaçlayamaz; suç işlenmesini teşvik edemez.”

Siyasi partilerin uyması gereken asılları içeren Anayasa’nın 69’ncu unsurunda de, bir siyasi partinin tüzüğü ve programının 68’nci hususun dördüncü fıkrası kararlarına aykırı bulunması halinde temelli kapatma kararının verileceği bariz olarak ifade edilmiştir.

Bununla birlikte, siyasi partilerin faaliyetleri, parti içi düzenlemeleri ve çalışmalarının demokrasi prensiplerine uygun olması, bu prensiplerin uygulanmasının kanunla düzenlenmesi öngörülmüştür. 

2820 Sayılı Siyasi Partiler Kanunun 4’ncü unsuru, “Siyasi Partilerin Vazgeçilmezliği ve Niteliği” üzerine amir karardır.

Siyasi partilerin kuruluşu, organlarının seçimi, işleyişi, faaliyetleri ve kararları Anayasada nitelikleri belirtilen demokrasi asıllarına aykırı olamayacaktır.

“Her parti Türkiye partisi olmalı”

Türk siyasetinde aktif halde bulunan her partinin birincil kaynağı Türk milleti, aidiyeti de Türkiye’dir.

Her parti Türkiye partisi olmak mecburiyetindedir.

Bir milletin milli ve manevi kıymetler manzumesini kabullenmek ve savunmak, toplumsal merkezi siyaseten ifade etmek demektir. Milli duruş ve ortak pahaların merkezde yer aldığı Türk siyaset arenasında her siyasi parti kendisini bu merkeze göre tanımlamak zorundadır. 

Siyasi partilerin kuruluş, program, faaliyet ve amaçları Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu ideolojisiyle, Anayasa’nın ilk 4 hususuyla çelişemez,  çatışamaz, zıt düşemez.

Türkiye’nin geçmişten tevarüs edip geleceğini risk ve tehlikelere sevk eden sorun alanlarına ciddiyetle eğilmek, bu mahut sıkıntıları cüretle ele almak öncelikle siyaset müessesinin esas sorumluluğudur.

Anlaşmazlıkların, görüş ayrılıkların, soğuk bakışların, katılaşmış diyalogların, yanlış anlamaların, hastalık derecesindeki peşin kararların kesinlikle bitirilmesi halisane dilek ve temennimizdir.

Yerel ve yöresel farklılıkların Türk kültürünün zenginliği içinde ve onun tamamlayıcı renkleri olarak görüldüğü bir anlayış üzerinde sağlanacak genel bir uzlaşmanın, toplumsal barış ve huzur için çok önemli katkı sağlayacağına kuşku yoktur.

Türk ve Türkiye yüzyılında, toplumsal yaraların sarıldığı, kronik sıkıntıların esaslı tahlillerle buluşturulduğu, milli ve manevi pahalarla kenetlenmiş bir Türkiye’ye Allah’ın müsaadesiyle vasıl olmak hepimizin müşterek gayesidir.

Her alan ve sahada bir uzlaşma vasatı tezahür etmelidir.

Devlet ve siyasetin varoluş gayesi beşere hizmettir.  

Her insanın dokunulmaz, devredilmez ve vazgeçilmez temel hak ve özgürlükleri bulunduğuna; bu hakları kullanma yetki ve özgürlüğünün kutsallığına, bunları her türlü istismardan muhafazanın, teminat altına almanın ve işlerlik kazandırmanın vazgeçilmezliğine inanmaktayız.

Siyaset anlayışımızın öznesi insan, objesi devlet, yüklemi demokrasi, cümlesi ise millettir.

Hür birey, müreffeh toplum ve güçlü devletin inşasını, daha insanî bir dünyanın gerçekleştirilmesini tasavvur etmekteyiz. 

Siyaseti, milletin huzur ve refahının teminine yönelik siyasetler geliştirilmesinin yolu olarak görmekteyiz.

Siyasetimizin ve siyasi amaçlarımızın uygulama alanı evvelemirde Türkiye’dir.

Türk-İslam coğrafyalarına bakışımızın ve kavrayışımızın ağırlık merkezi Türkiye’dir.

Hep Birlikte Türkiye’yiz. Hepimiz Türk milletiyiz. Yalnız başına uzlaşmak da yetmeyecektir.

Nitekim önemli olan doğruda uzlaşmaktır, adalette uzlaşmaktır, hukukta uzlaşmaktır, ahlakta uzlaşmaktır, vicdanda uzlaşmaktır, huzurda uzlaşmaktır, ebediyete kadar birlikte yaşama gayesinde uzlaşmaktır.

Bize göre uzlaşmanın adresi de büyük Türk milletinin kutlu varlığıdır.

Kökeni, yöresi, mezhebi ve anasının lisanı ne olursa olsun milli ve manevi kıymetlerin ortak paydasında yerini alan her insanımız bizim kardeşimiz, Türk milletinin özbeöz evladıdır.

Türkiye; iktisadıyla, siyasetiyle, diplomasisiyle, milli birlik ve kardeşlik ruhuyla, tarihi ve kültürel müktesebatıyla, hengame yerine kucaklaşmayı öne alan sarsılmaz iradesiyle önümüzdeki yüzyılı lehine çevirebilecektir.

22 Ekim 2024 günü TBMM Grup Toplantımızda yaptığım davet ile başlayan “terörsüz Türkiye” teşebbüsü, İmralı’nın DEM aracılığı ile yaptığı PKK’nın feshi ve silah bırakma daveti ile çok önemli bir evreye gelmiştir. 

İmralı açıklamasında farklı bir devlet, federasyon, herhangi bir şekilde özerklik yahut kültüralist talepler olmaksızın örgütü silah bırakmaya çağırması Türkiye’de yeni bir sürecin başlaması için çok önemli bir adım olmuştur. 

Bu sürecin tam olarak muvaffakiyete ulaşması terör örgütünün silah bırakmasının da ötesinde, herhangi bir şekilde terörü olumlayan yahut sırtını teröre yahut vandalizme dayandıran siyaset anlayışının da tarihe karışması ile mümkün olabilecektir. 

Terörsüz Türkiye sürecinde sırf dağdaki terörün değil kentteki vandalist anlayışın da bitirilmesi elzemdir. Siyasetin tabiatında yer alan ve hukukla bir kesişim kümesine işaret eden hakkaniyet ve hak arama unsurlarının şiddetsiz bir şekilde manalandırılması bir zarurettir.

Sivil siyaset

Terörsüz Türkiye’de tüm siyasal partiler için elzem olması gereken kavramların başında sivilleşme gelmektedir. 

Söz konusu sivil siyaset yıllarca Türkiye’de askeri vesayetten kurtulma manasında kullanılmıştır. Darbe anayasası yerine yeni bir sivil anayasa hazırlanması Türk demokrasisi için zarurettir. Demokrasiyi, monokrasi ve oligarşiden ayıran temel özelliği kitlenin tamamının idarede türlü biçimlerde söz hakkı olmasıdır. Bu da, çağdaş demokrasilerde siyasi partilerin kitlenin geneline hitap etme yahut en azından genel toplumsal değer yargılarıyla çatışmama muhtaçlığını beraberinde getirmektedir. 

Türk siyasetinin terörden arındırılmasının akabinde, terör yahut vandalizme başvuran yahut yasallaştıracak siyaset izleyen yapıların demokrasiyi bu manada özümsemesi ve üniversal normlarla birlikte toplumsal normları da göz önünde bulundurması zorunludur. 

Bu manada üniversal demokrasi normu kavramı da göz arkası edilmemelidir. Demokrasinin temel prensiplerinin sırf benimsenmesi değil özümsenmesini de merkeze alan bir anlayışa işaret eden kozmik demokrasi normu şiddetin her türlüsünü reddetmektedir.

Kast edilen sivilleşme terörün militarist anlayışından sıyrılmayı işaret etmektedir. Eleştirel tartışma kültürünün Türk siyasetinde sağlıklı bir yere oturtulması ve şuurlu eylemciliğin şiddetten uzaklaştırılması bu bahisteki en çok önemli sacayaklarıdır. Çünkü teröristlerin silah bıraktıktan sonra, silaha sarılma istidadına sebep olan zihniyetten kurtulunması da bir zarurettir. Bu da lakin militarist anlayış yerine sivil bir anlayışın yerleşmesi ile mümkün olabilecektir. Yani, yıllarca terörün uzantısı olmuş siyasi yapılar gerek tüzükleri ile gerekse de siyasi lisanları ile sivilleşmek zorundadır. Modern siyasetin en çok önemli unsurlarından biri olan yurttaşlık şuuruna sahip olmak tam manasıyla fakat bu türlü sağlanabilecektir. 

Bu manada Türk siyasetinde kimliğe dayalı siyaset yerine müşterekleri ön plana çıkaran, farklılıklara hürmetkar bir anlayış hâkim olmalıdır. Bu lisan siyasete hâkim olmalı ve aksini sürdüren yapılara siyasal lisan uyarısı ve kamuoyu baskısı ile yaklaşılmalıdır. 

Bunun yolu da bu yapılar üzerinde siyasi ve toplumsal bir kamuoyu baskısı yaratılması ve siyasi partiler kanununun bu içeriğe kavuşturulmasıdır.

Milleti oluşturan her bir ferdin yerel kimliği ne olursa olsun müşterek hislerde buluşması milli birlik için zaruridir. Bu hissiyat bazen sevinçte bazen acıda mümkün olabilecektir. Şiddetsiz siyasetin mümkün olabilmesinin ögelerinden biri de elbet bu duygudaşlığın inşası, müşterekleri çoğaltmak ve bu müşterekleri sosyal hayatta görünür kılmaktır.

Terörsüz ve şiddetsiz Türkiye

Terörsüz Türkiye sürecinin tam olarak muvaffakiyete ulaşmasının ileri adımlarından biri her türlü vandalizmin siyasetten dışlanmasıdır. Bu ihtiyaç İstanbul’da yaşanan sokak eylemleri ile de net bir şekilde görülmektedir. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı’nın pek çok yolsuzluk iddiası ile tutuklanması sonrası Cumhuriyet Halk Partisi öncülüğünde marjinal sol kümelerin -ki bu gruplar polise asit, molotof kokteyli gibi unsurlarla saldırmaktadır- akınları ile sokaklar karıştırılmıştır. 

Bu, siyaset biliminde vandalizm ile karşılansa da aslında fundamentalizm (köktencilik) ile vandalizmin birleştiği noktadır. 

Hukuku yok sayarak adalet talep etmek bir çelişki olduğu, şiddetin bir sistem olarak görülmesi ve olağanlaştırılması vandalist bir siyaset anlayışıdır. 

Kuşkusuz adalet hak edenin hakkını alması, hak ise bir kişinin aleyhine ya da lehine olanın tecelli etmesidir.

Vandalizmin köktenleşmesi ise zati Türkiye’de CHP ile ilişkileri malum sol kümelerin anlayışıdır. 

Siyasetin tabiatında yer alan ve hukukla bir kesişim kümesine işaret eden hakkaniyet ve hak arama prensiplerinin şiddetsiz bir şekilde manalandırılması bir gerekliliktir. Bunun için kamuoyu oluşturulması yanında gerekli türel düzenlemelerin de yapılmasıdır. 

Bu doğrultuda öncelikle siyasi partiler kanununda ilgili değişiklikler yapılabilecek ve siyasi etik yasası çıkarılabilecektir.

Siyasi partiler kanunu

Bu konuda yapılması elzem ilk somut düzenleme siyasi partiler kanununun yenilenmesi olabilecektir. Mevcut kanunda milli devlet niteliğinin korunması başlığında bölgecilik ve ırkçılığı reddeden 82. Hususa ek olarak milli devletin korunmasının her türlü vandalizmin reddi ile mümkün olabileceği ile ilgili bir ekleme yapılabilecektir. Bu benzer kısımdaki 79. Hususta bahsedilen devletin tekliğinin korunması ile de bağlıdır. Devletin bütünlüğü için siyasi partilerin şiddet aksiyonlarından uzak durmayı net bir biçimde taahhüt etmesi ve bunun yaptırımlarının artırılması gerekmektedir.

Siyasi etik yasası

İkinci gerekli düzenleme ise bir siyasi etik yasası çıkarılmasıdır. Çıkarılacak siyasi etik yasasının epeyce kapsamlı olması gerekse de Terörsüz Türkiye’de siyasetin lisanının, üslubunun şiddetten arındırıldığı bir anlayışa ihtiyaç vardır. Bunun için siyasete kazandırılması gereken kimi etik kodlar da bulunmaktadır. Bu kodlar siyaseti şiddetten uzaklaştırarak yahut öbür bir tabirle siyaset ile şiddetin bir dikotomi yarattığını vurgulayacak şekilde kanunlaştırılmalıdır. 

Bu etik kodlar şu şekilde sıralanabilir:

Hukukilik: Tüm siyasi partilerin hukuka hürmetkar olması kuraldır. Hukuksal kararların itiraz mercii de tekrar hukuk kurumları yahut hukuk yapma meşruiyetini elinde bulunduran yasama organı olmalıdır.

Sorumluluk: Tüm siyasi partiler siyasal ve en değerlisi de toplumsal sorumluluk içerisine hareket etmekle yükümlü olmalı, bu bir zaruret teşkil etmelidir. 

Vicdanlı olmak: Vicdan, her ne kadar soyut ve subjektif gibi görünse de siyasal etik literatüründe sıklıkla vurgulanan bir kavramdır. Şiddetin önlenmesi, toplumsal vicdan ve siyaset kurumuna duyulan güven açısından epeyce kıymetlidir. 

Erdem ve Karakter: Bu iki etik kod, her siyasi partide bulunması gereken kavramlardır ve siyasal partiler karakterlerini bedene getirirken genel toplumsal hususiyetleri yaşatmalıdır. Bu, bilhassa terörün siyasi uzantısı olarak görülen yapıların Türkiyelileşmesi ve genel toplumsal normlarla uyumlanması için hayati ehemmiyete haizdir. 

Toplumsal kaynaşmanın ana sütunlarından birisi de temsildir. 

Modern devletler, tebaadan “vatandaş”a doğru evrilmiş, kendi halkını “vatandaş” potası altında eritmiştir. Modern sonrası periyotta ise temsilde “dışlanma” duygusu yaygınlaşmış, bilhassa “kimlik”lerin kamusal ve siyasal alanda daha ağır bir biçimde görünürlüğünün artması, temsilde adalet prensibinin yorumlanmasını gündeme getirmiştir. 

Bu adaletin sağlanmasının yolu kurumsal ve yasal/Anayasal düzenlemelerin yapılmasında görülmüştür. Herkesin kanunlar önünde eşitliği, temel hakların kullanılması ve kamu hizmetlerine erişim gibi düzenlemeler bu kapsamda belirleyici olmuştur.

Milli birlik prensibinin ve vatandaşlık şuurunun tehlikeye atılması ise bu istikametteki risk olarak belirmektedir. Toplumsal kesitlere kurumsal seviyede yer verilmesi ve yasal/Anayasal düzenlemelerde zikredilmesi, “milli birlik ilkesi”nin ve vatandaşlık şuurunun zayıflaması riskini taşımaktadır. 

Toplumsal kesitlerin temsili konusunda her ne kadar teorik ve pratikte önemli badireler bulunsa da, temsilin zıt manalısı “dışlanma” olacaktır. 

Temsil edilmediğini düşünen kişiler/gruplar/kesimler, dışlanmışlık hissiyle ya apolitize olacak yahut tam aksisi bir istikamette aşırı politize olarak sisteme ve mevcut idareye karşı gerçekçi olmayan sübjektif değerlendirmelerde bulunabilecektir. 

Dolayısıyla dışlanma hissinin azaltılması için, vatandaşı ilgilendiren bahislerde daha açık, adil ve tesirli siyasetler geliştirme mecburiliği yanında temsil biçimlerinin geliştirilmesi ve uygulamaların da bu doğrultuda olması gerekmektedir.”