Osimhen’den UEFA’ya Galatasaray itirafı! “Gitmek istediğim yer…”

Galatasaray’ın yıldız futbolcusu Victor Osimhen, UEFA’ya röportaj verdi.

Nijeryalı yıldız futbolcu sarı-kırmızılılara transfer süreci ve hayat hikayesi hakkında önemli açıklamalarda bulundu.

“HAYATIMDA BÖYLE BİR ŞEY GÖRMEMİŞTİM”

“Ailem ve kendim için yapmam gerekeni yaptım. İstanbul’a vardım, hayatımda böyle bir şey görmemiştim. Kulübün çalışanlarından biri dışarı çıktığımda çok sayıda insan göreceğimi söyledi. Ben de ‘Ne demek istiyorsun, dışarıda beni bekleyen çok sayıda taraftar mı var?’ diye sordum. Oraya gittiğimde inanılmaz bir manzarayla karşılaştım. Bunu gördüğümde, sanki üzerime taze bir esinti geliyormuş gibi hissettim”

“GİTMEK İSTEDİĞİM YER BURASI DEDİM”

“Galatasaray büyük bir kulüp ama dahil olana kadar ne kadar büyük olduğunu bilmiyordum. Döktüğün her damla terin, bu arma için olduğunu bilmen gerekiyor! En sonunda ‘Gitmek istediğim yer, olmak istediğim yer burası’ dedim”

“FUTBOL SEFALETTEN KURTULMAK İÇİN TEK KAÇIŞ YOLUYDU”

“Annem çok küçük yaşta vefat etti. Ağabeyim aradı. Annemin uyuduğunu ve bir daha uyanmadığını söyledi… Zordu. Futbol; benim ve ailemin sefaletten kurtulmak için tek kaçış yoluydu… Büyüdüğüm yerde çöp sahası vardı. Arkadaşlarımla oraya gidip ayakkabı arardık… Sağ ayağa başka marka, sol ayağa başka marka ayakkabı bulursan birleştirirdim, ertesi gün oynamak için kullanırdık.”

Victor Osimhen’in ilk antrenörü Paul Erikewe: “Onu ilk kez 9-10 yaşlarında sokakta onarken gördüm. Onu gördüğümde, her şeyi gören kartal gözlerimi kullandım. Gelecekte harika bir oyuncu olacaktı. Onu akademime davet ettim ve tarih yazdı.”

“İNSANLAR BUNU GÖRMÜYOR”

Victor Osimhen’in ablası: “Annem onu doğurduğunda babam “Victory” ismini verdi. Mucize bir çocuktu. İnsanlar bunu görmüyor, onun yolculuğunu bilmiyorlar. Onun ne kadar mücadele ettiğini bilmiyorsunuz. Victor bir savaşçı.”

“Gelecekte kendimi nerede görüyorum? Büyük bir yerde… Ama çok çalışmaya devam etmeliyim. Her gün kendimi geliştirmeye devam etmeliyim. Eminim ki oraya ulaşacağım… Annemin ölümü bugün bile beni yaralamaya devam ediyor. Uğruna fedakarlıklar yaptığı şeylerin tadını çıkarmaya ömrü yetmedi…”