Spor yazarları Fenerbahçe – Ludogorets maçını değerlendirdi

GÜRCAN BİLGİÇ – DERSLİK MAÇ

Bu sezonun büyüsü farklı. Rakibin ismine ya da sahaya çıkacak oyuncu grubuna takılmadan taraftarın hamle ettiği tribünler var. Bu takıma hürmet duyup, İsmail Kartal’ın dokunuşlarına güvenen ve arkasında duruyor büyük kalabalık. Bu da sahaya büyük bir öz güven olarak yansıyor.

Yanlışlar çabuk düzeliyor, arkasında ritim geliyor. Bulgaristan Şampiyonu var karşılarında. Kartal’ın dediğii son maçta “yedi” yemiş ama yıkılmamaya niyetli bir takım. Gerçekten ilk dakikadan dersi vermeye başladılar. Başını kaldırtmadılar Fenerbahçe orta alanının. Seti iyi ördükleri benzeri, topu da süratli ve tesirli şekilde taşımaya başladılar Fenerbahçe kalesine.

Bu sezon ilk defa bu kadar çaresiz kaldılar. Fred ve Tadic toparlamaya çalıştı bu şaşkınlığı. Crespo ve Zajc bir türlü geçemediler koltuğa. Becao ile Djiku direksiyonu geçip, toparladılar arka tarafı. İlk gol de, ikincisi de tam vaktinde geldi. Hem “acaba” sorusunu sildi akıllardan, hem de rakibe “kazanamazsın” kartını okuttular.

Tek oyuncu; Tekbetey ile karşı koydu Ludogorets. Dzeko ve İsmail olmadığında kısa kalan defans sınırının, duran toplarda sıkıntı çektiğini de gördük. Dediğimizi derslikti bu maç. İsmail Hoca, bilhassa karşı baskıda daima geç kalan orta alanını ya da rakibin süratli ve isabetli paslarla bu baskıyı nasıl çabuk geçtiğini iyi tahlil etmeli.

En tesirli atakların iki bekten gelmesi, Ryan Kent’in beklentilerin çok geresinde kalması da dikkat cazibeli. Bu türlü bir maç oynamayan oyuncuların öz güveni için ilaç olmalıydı halbuki. O denli maçlar izlettirdiler ki, 18 resmi maçın 18’inin de kazanıldığı gecede, gözlerdeki ekşi tadı husus konuşuyoruz. “Ne hoş 3-1 yenildik” yorumlarından sonra “Ne kötü 3-1 yendik” noktası. Fenerbahçe bu sezon bu türlü işte…

EMRE BOL – YILDIZ FARKI

Fenerbahçe evvelki maçların tersine maça düşük vitesle başladı. Bunda rakibin daima topun gerisine geçmesi ve merkezi iyi kapatmasının rolü vardı. Tabi bir de Zajc ve Crespolu orta alanının kreatiflikten uzak oyunları da tesirli oldu. Üretim işi yalnızca Tadiç’in omuzlarına yüklenince kısır bir ilk yarı izledik.

Ludogoretsli oyuncular ikili çabalarda çok kolay adam geçtiler. Bu durum ceza alanımıza gereksiz fazla gitmelerine neden oldu. Batshuayi’nin bu form durumunda alternatif olması zor görünüyor. Takımdan bu kadar kopuk oynaması sarı- lacivertlilerin eksik görünmesine yol açıyor. Bunu attığı gole karşın söylüyorum.

Fenerbahçe’nin bir oyuncusu 20 dakika topa değmeden sahada dolaşır mı Allah aşkına? İki gol atan Zajc’ta inanılmaz bir gerileme var. Adeta futbolu unutmuş! Yalnızca ceza alanı etrafından iyi şut atarak bu takımda forma giyemezsin. Mücadele etmen gerekiyor.

İsmail Kartal’ın en büyük yanlışı orta sahanın en iyisi olan Fred’i oyundan çıkarmak oldu. Fred çıktıktan sonra orta saha düştü. Bu dakikadan sonra Bulgar ekibinin daha baskılı olduğunu gördük. Sonrasında ise İrfancan ve Szymanski’in yükünü koymasıyla kalite kazandı. O denli yahut bu türlü pek iyi oynamadığı bir müsabakayı yıldızlarıyla kazanmasını bildi Fenerbahçe.

Hep övdüğümüz sistemi pek göremesek de oyuncu kalitesi belirleyici oldu. Bu kadar üst üste maç kazanabilen bir takımı tebrik etmek kaide. Şu Anda yeniden lige dönme vakti. Tabi eksikleri görerek, bilerek…