Fehmi Koru: Kaçan hayvanlar ve acemi kasaplar haberleri yerine dine ve sağlığa uygun kesim haberi…

Fehmi Koru*

‘Kurban bayramı’ yaklaştığında her yıl televizyon kanallarının haber merkezlerini bir heyecanın sardığını tahmin ediyorum…

Başına buyruk kurbanlık bir hayvanın kaçması takibi heyecanı…

Nereden bulunacak buna bir hayvan?

Sonunda bulunuyor ve akşam haberleri ekseriyetle o haberin birbiri arkasına tekrarlanan manzarasıyla başlıyor…

Kendi hayatımda hiç o denli bir olayla karşılaşmadım. Ne kurbanlık hayvan kaçtı gözümün önünde ne de hayvanı kesecek kişi kendini yaraladı…

Daha çok organizasyon yanlışlıkları yaşanırdı bayramın ilk günü. Kesme hareketini üstlenen kişi ya da kurumun kelamında durmadığına, ilk gün için vaat edilen hareketin ikinci güne sarktığına şahit oldum.

Yıllar önce daha organize bir kesiti sayesinde yaşayacağımız umuduyla her ilde çok sayıda şubesi bulunan bir market zincirinin ‘‘Bu işi en iyi biz yaparız’’ tezine kandığımızı ve sonunda pişman olduğumuzu hatırlıyorum.

Herhalde o market zinciri zaman içerisinde daha düzenli hizmet sunmayı öğrenmiştir, lakin biz o yanlışlığı bir defa daha denemek istemedik.

Bu yıl bulunduğumuz yerden neredeyse iki saat uzaklıktaki bir hayvan çiftliğinde kesilecek bir danaya ortak oldum.

Vaatler çok iddialıydı. 24 saat evvelce sonraki gün kesitin ne zaman yapılacağı bildirilecek, o saatten kısa süre sonra çiftliğe gittiğimizde şahsıma düşen et hissesi poşetlere konulmuş halde tarafıma teslim edilecekti. Kesilecek hayvanın yedi ortağından biri olarak ödemem gereken miktarı da bayram günü kesim yerine gittiğimde ödeyecektim.

Gerçekten de arefe günü bizim kurbanın kesim saatinin 08.45 olduğu mesajı geldi. Sonrasında arandım ve benden kesim için kelamlı dini vekalet alındı.

Bayram sabahı bölümün daha da erkene alındığına dair bir mesaj alınca içimden ‘‘İnşallah, hayal kırıklığı yaşamam’’ kanısı geçti.

Fazla iddia bende bu türlü hisler uyandırır.

Hayal kırıklığı yaşamak bir yana, hayatımın en kısa kesim mesaisiyle karşılaştım.

O uzak yolu kat edip evvelce gönderilmiş pozisyonu takip ederek hayvan çiftliğine vardığımızda ortağı olduğum hayvanın nitekim bildirilen saatten de önce kesildiğini, etlerin niteliğine göre ayrılıp üç farklı torbaya doldurulduğunu ve beni beklediğini öğrendim.

Çiftiğin bu eyleme ayrılmış kısmında sırası gelen hayvanların tekbirler eşliğinde ve besmeleyle kesildiğini uzaktan gözlerken, oğlum, sorumludan, evvelden hazırlanmış üç torbayı teslim alıyordu. Bu ortada, çiftlik sahibi de, orada bulunan ve kurbanlarının kesilip kendilerine teslim edilmesi için vaktin gelmesini bekleyen insanlardan helallik talep ediyordu.

Kesim ve ayrım masrafı için ne verecektim?

Hiçbir şey.

Tersine, bana daha önce bildirilmiş sayının yanlış olduğu ve bin TL daha az ödeyeceğim söylendi.

Şaşırdım.

‘‘Demek size o sayı söylenmişti ha, tamam alayım’’ denilmesi pekala mümkünken, ‘‘Yanlış söylemişiz, bin TL daha az vereceksiniz’’ denmesi beni şaşırttı.

En değerlisi de, bütün aksiyonun tamamen sağlıklı bir ortamda gerçekleşmesiydi.

Akşam saatlerinde birlikte kavurmaya kaşık salladığımız dostlara bu tecrübesi biraz da överek anlattığımda, o kadar uzağa gitmemize gerek kalmadan, yaşadığımız yere yakın birkaç noktada daha aynı kesim yerleri bulunduğunu öğrenecektim.

Dün akşam televizyon izleyemedim, o sebeple kaçan hayvan haberinin bu yıl da tekrarlanıp tekrarlanmadığını, bu defa de bir yerlerde kurban hareketinin, sıhhatsiz ortamlarda, acemi kasaplar elinde, hayvanlara eziyet edilerek yerine getirilip getirilmediğini bilemiyorum.

Galiba Türkiye kurban hareketini dinin de tavsiye ettiği hijyenik kurallarda yerine getirme işini sonunda öğrenmiş durumda.

Hiç değilse benim dünkü tecrübem o yönde.

Sevindim ve sevincimi paylaşmak istedim.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.