Fotoğrafçı Manuel Çıtak hayatını kaybetti

Manuel Çıtak kimdir?

1962 yılında Malatya’da doğan Çıtak, eğitimini İstanbul Saint Michel Lisesi ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Grafik Bölümü’nde tamamlamıştı. Üniversite yıllarında Türkiye’yi gezerek portre fotoğrafları çekmeye başladı. Çalışmaları kent hayatı, çevre ve portreler üzerinde ağırlaştı. Siyah beyaz fotoğraf alamet-i farikası haline gelmişti.

Çıtak, Türkiye’deki birçok basın kuruluşunda bağımsız olarak fotoröportaj yaptı, fotoğrafları yurt içi ve yurt dışında çeşitli mecmua, gazete ve kitap projelerinde yayınlandı ve birçok stantta yer aldı.

10 Haber’de yer alan habere göre Çıtak’ın objektifinden Türkiye’nin birçok çok önemli kıymeti geçti. Çiçek Pasajı’nın simgesi Madam Anahit, müellif Adalet Ağaoğlu, sinema oyuncusu ve tiyatro sanatkarı Nubar Terziyan, Nobel Edebiyat Ödüllü müellif Orhan Pamuk, seramik sanatkarı Füreya Koral bu isimlerden sırf kimileri. Çıtak, portre çekmenin kendisi için çoğu zaman çok önemli olduğunu söylemiş, bunu fotoğraf yapmaya benzetmişti.

Çıtak, 1994’te Madenciler ve 1996’da ise Kilyos panoramaları gibi belgesel fotoğraf çalışmaları yaptı. Takvimler 2004’ü gösterdiğinde ise müellif Gaye Boralıoğlu, Çıtak’ın fotoğraflarından ilhamla ‘Meçhul’ isimli bir roman yazdı. Bir gazetecinin, kaybolan bir adamın akabinde onu tanıyanlarla yaptığı röportajlardan oluşan roman, bir de standa ilham verdi. Fotoğraflar ve metinler, romanı görsel ve işitsel bir performansa dönüştürdü. Stant ise Çıtak’ın hem biçimsel hem de anlatısal olarak yeni bir arayış içerisine girdiği yakın dönem fotoğraflarından oluşuyordu.

1985’ten beri fotoğraf sanatının farklı alanlarında çalışan Çıtak’ın ilk şahsî standı ‘islomania’ ise geçen yıl gerçekleşti. Küratörlüğünü Refik Akyüz ve Serdar Darendeliler’in üstlendiği ‘islomania’, bugüne dek belgesel fotoğraf biçiminde ürettiği siyah beyaz işleriyle bilinen Çıtak’ın hem biçimsel hem de anlatısal olarak yeni bir arayış içerisine girdiği yakın dönem fotoğraflarını sergilemişti. Küratör Darendeliler sanat yazarı Evrim Altuğ’a verdiği bir röportajda, bu standın Çıtak’ın son dönemde yaşadığı ruh hâli ve yaşam öyküsünü de yansıtması nedeniyle “düşlerin belgesi” şeklinde tanımlamıştı.