Fotoğraflar ve tanıklıklarla Los Angeles yangını: ‘Geride dönecek hiçbir şey kalmadı’

ABD’nin en varlıklı eyaletletlerinden California’daki Los Angeles kenti alevlere teslim oldu. Fırtınayla denetimden çıkan yangın on binlerce evi tehdit ediyor.
En az 10 kişi hayatını kaybetti, yaralı sayısının da yüksek olduğu aktarılıyor.
10 binden fazla yapı ve 35 bin dönümlük alan tahrip oldu.Tarihi yangının yarattığı yıkımın genişliği, birkaç gün içinde netleşecek.
Palisades’de evi tamamen yanan BBC muhabiri Lucy Sherriff yangının ilk anlarına şahit oldu.
Onun ve haber ajanslarına konuşan şahitlerin yaşadıklarını aktarıyoruz
‘Geride dönecek hiçbir şey kalmadı’ – BBC muhabiri Lucy Sherriff
İki gün önce uyarısı yapılan Santa Ana rüzgarları konusunda zati aşırı telaşlıydım. Rüzgarın suratının 130 km’ye kadar çıkabileceği tahmin ediliyordu. Süren kuraklıkla birleşince, bir yangının süratli ve önü alınamaz şekilde yayılması için ideal şartlar oluşuyordu.
Yangın 7 Ocak sabahı başladı. Palisades’den görebildiğim Santa Monica dağının yamacında küçük alevler vardı. Kısa süre bu manzarayı izledim; duman açık mavi gökyüzüne doğru uzanıyordu. Halk bu anları fotoğraflıyordu.
Rüzgarın ne kadar süratli değiştiğini, köz ve dumanı kasabaya nasıl savurduğunu görüyordum. Alevler öylece kısa sürede Palisades’i çevreledi.
Gerçekten kıyamet bir görünümdü. Parlak kırmızı renkte Güneş turuncu bir ışık saçıyordu ve küller kari üzerimize yağıyordu.

Eve geri koştum ve tahliye halinde neyi alıp almamam gerektiğine dair plan yapmaya başladım. O dakika ayrılmanın bir manası yoktu zira tek çıkış yolu olan Sunset Bulvarı trafiğe kapalıydı.
Önce pasaportlar ve doğum evrakları gibi çok önemli eşyalarımı topladım. Biraz daha vaktim olduğunu hissediyordum. Meskenin önünü hortumla ıslatmaya başladım, bu suyun konutumun yangına yenik düşmesini önleyeceğini umuyordum.
Sonunda Palisades’in tamamı için zarurî tahliye buyruğu verildiği duyuruldu. Yangının konutumun çabucak önündeki sırtlara ulaştığı ve rüzgarın daha da güçleneceğini bilgisiyle endişelenmeye başladım.
Karanlıkta yangınla mücadele etmenin çok daha zor olduğunu bildiğimden, o anda konutumu kaybedebileceğimi fark ettim.

Altı aylık gebe olduğum ve evsiz kalabileceğim niyeti tokat aynıi çarptı.
Çarşamba öğlenden sonra mahallemize geri döndük. Basın kartım sayesinde denetim noktasından geçmemize izin verildi.
Sunset Bulvarı’na ulaştığımızda alevleri ve itfaiye araçlarını, apartman sırasının etrafında gördük. O anda yüreğime indi.
Arabayı park ettik ve süratle arka tarafa geçtik. Gördüğüm sahne karşısında yumruk yemiş benzeri iki büklüm oldum.
Sonra tüm komşularımı arayıp artık bir konutları olmadığını söylemek zorunda kaldım. Sözleri ağzımdan zar zor çıkıyordu.
Yaşadığımız bölgenin yaklaşık %90’ı yerle bir oldu. Her şey gitti. Sözün tam manasıyla artık geri dönecek bir yerimiz olmadığını bilmek nitekim inanılmaz. Bir konutumuz, kütüphanemiz, mağazamız, tiyatro, toplum merkezi yok. Hepsi gitti.

‘Keder ve şaşkınlık içindeyim
Los Angeles’ta yaşayan Miriam Feygenson BBC’ye verdiği demeçte, “Uyuşmuşluk, sıkıntı ve şaşkınlık içindeyim. Meskenim gitti. Telefondan izlediğimiz güvenlik kameralarımızda cehennemi gördük.
“Evimde dijital ortamda bulunmayan şeyler vardı. Örneğin ultrason fotoğrafları, gelinliğim ve küçük kızımın hoş elbiseleri. Daima onları düşünüyorum. Bu türlü şeylere karşı duygusal bir bağım var. Yaşadığım evimle çok gurur duyuyordum ve şu anda o gitti” dedi.

Yangından etkilenen varlıklı Palisades semti sakinlerinden David Latta yaşadıklarını, “Dışarı çıkıp üstteki zirvede çok büyük bir siyah duman sütunu görene kadar komşumun beni neden uyardığını bile anlamadım. Sonra, ‘Buradan kaçmalıyız’ dedim kendi kendime” diye anlatıyor.
Bölge sakini Mark Simington, “Sigortanın ödeme yapıp yapmayacağı konusunda çok fazla kaygı ve telaş var. Motosikletimi daha yeni baştan yapmıştım, garajda yanmış bir şekilde duruyor. Çok üzgünüm.
“Dün gece tüm aile fotoğraflarımızı ve birkaç değerli tabloyu çıkarabildik. Kaybettiğimiz tüm eşyaların yerini öbür şeyler doldurabilir. Çok Önemli olan sevdiklerimiz…. Bir aileye sahip olmak en çok önemli şey” diyor.
47 yıldır bölgede yaşadığını söyleyen Jadi Mccurdy, “Dağın alevler içinde kalışını izliyorduk, közler buraya doğru uçuşuyordu. Buradaki konutlar tutuşmaya başlayana kadar pek fazla değildi.
“Sonra bulunduğumuz yer alev almaya başladı. 47 yıldır buradayım, bu blokta büyüdüm, diğer Altadena yangınlarını gördüm ve buna hiç benzemiyordu. Hiçbiri buna benzemiyordu” diyor.

Sanah Chung, “Hükümetler orman yangınları konusunda daha evvelce tedbir alıyor olmalıydı. Yangın muslukları boş. İtfaiyeciler ellerinden gelen her şeyi yapıyor, lakin öncesinde daha önleyici bir şeyler yapmamız gerekiyor.
“Bu maddi kayıpla ilgili değil, omurdaki her şeyle ilgili. Kendinin ve ailenin tüm eşyaları, her hatıra kıymetliydi. Bunların hepsini kaybetmiş olmayı kabul etmek zor. Çok üzgünüm. Meskenlerini kaybeden beş arkadaşım var” tabirlerini kullanıyor.