Bronz Çağı insanları arasında esrarengiz şiddet: Bir grubun onlarca kişiyi öldürüp yediği keşfedildi

Bilim insanları, İngiltere’nin güney batısındaki Somerset’te yaklaşık 4 bin yıl önce gerçekleşen yırtıcı bir hücumda en az 37 kişinin tekrar insanlar tarafından öldürülüp yendiğini keşfetti.

İngiltere’de Bronz Çağı’ndaki “barışçıl” olarak kabul edilen bir vakitte tespit edilen bu olay, o dönem insanlar arasındaki en büyük şiddet hadisesi olarak kayda geçti.

Bilim insanlarının araştırmaları, 1970’lerde mağara araştırmacıları tarafından bulunan kemik örneklerine dayanıyor. Öldürülenlerin 15 metrelik bir kuyuya saldırganlar tarafından atıldığı düşünülüyor.

Katliamın sebebi ise gizemini koruyor. Bilim insanları bu akının “intikam isteği” nedeniyle yapılmış olabileceğini düşünüyor. Oxford Üniversitesi’nden Prof. Rick Schulting, saldırının tesirlerinin nesiller boyunca sürmüş olabileceğini kaydediyor.

Saldırganların “cesetleri aşağılayarak mesaj vermek istediği” ve bu nedenle bir ritüelin kesimi olarak cesetleri yemiş olabileceği değerlendiliriliyor.

Araştırmaya mevzu olan kemikler Charterhouse ismi verilen bölgede Mendip Hills üzerindeki bir mağara sisteminde bulundu ve arkeologlar tarafından incelendi.

Araştırmacılar, erkek, bayan ve çocuklardan oluşan en az 37 kişinin öldürüldüğünü belirledi. Gençlerin, kurbanların yaklaşık yarısını oluşturduğu sanılıyor.

Taş aletler bu kemiklerdeki hasara neden olmuş.

Bronz Çağı’nda İngiltere’deki köyler yaklaşık 50 ila 100 kişi arasında beşerden oluşuyordu. Bu nedenle uzmanlar taarruzda bir topluluğun neredeyse tamamen yok edildiğini düşünüyor.

İngiltere’de bu çağ Milattan Önce (M.Ö.) 2500-2000 yılları arasında başlayıp M.Ö. 800 yılına kadar devam etti. Bu periyotta taşın yerini bronzun almasıyla alet ve silah imalinde ve tarımda. yeni yollar keşfedildi.

Araştırmacıların keşfettiği bu hücumda, kurbanların direnemediği ve muhtemelen hazırlıksız yakalandığı belli oldu.

Kemiklerdeki izler, saldırganların kurbanlarını taş aletlerle kesimlere ayırdığını ve yüksek ihtimalle etlerini yediğini ortaya koyuyor.

Prof. Schulting, “Eğer bu izleri hayvan kemiklerinde görmüş olsaydık, onların kesilip yendiğini düşünürdük” diyor.

Saldırının nedeninin açlık olduğu ihtimali ise zayıf bulunuyor zira kurbanlardan geriye kalan modüller, hayvan kemikleriyle birlikte bulundu. Yani bölgede gereğince besin kaynağı mevcuttu.

Olay, bu çağda cesetlerin parçalanmasına ait ilk örnek olarak kayda geçti.

Bronz Çağı’nın bu evresinde kaynak yetersizliği nedeniyle tansiyonların ortaya çıktığına yönelik delil pek bulunmuyor.

Tüm bunlar, bilim insanlarını, katliamın sebebi olarak bu topluluklar arasındaki alakanın bir nedenle çökmüş olmasını düşünmeye yöneltiyor.

Prof. Schulting, “Bu sıradışı bir olay. Bir insanı neredeyse yok etmenin bu tipi, yani kesimlere ayırmak, lakin öfke, endişe ve hınçla yapılabilecek bir şeye benziyor” yorumunu yaptı.

Bir teoriye göre, bu türlü bir katliamın nedeni, kurbanların “daha önce müthiş bir şey yapmış” olması olabilir. Yani bunun bir “intikam saldırısı” olma ihtimali yüksek.

Kemiklerdeki sıyrıklar, etlerin parçalandığının işareti olarak görülüyor.

Çünkü uzmanlar bunun bir bireyin “manyakça” bir eylemi olmadığını, bir topluluğun bu katliamı gerçekleştirmek üzere bir araya gelip bu eylemi yaptığını kaydediyor.

Prof. Schulting belki de o periyoda has bir “namus” kültürünün bu atağa neden olduğunu söylüyor ve ekliyor:

“O dönem şayet size yanlış yapıldığını düşünürseniz, bununla ilgili adım atmak sizin sorumluluğunuzdadır. Haliyle mahkemeye gidip diğerinden bir şey yapmasını istemek mümkün değil. Bu hadisede olaylar çığrından çıkmış ve toplumlar arasındaki istikrar sistemleri fonksiyonunu yitirmiş olabilir.”

Bu çağda çatışmalar yaşandığına dönük çok fazla data olmadığı ve insanların da kendilerini korumak için kılıç ve gibi silahlara ihtiyaç duymadığı biliniyor.

Uzmanlar bu keşif öncesinde bu çağda yaklaşık 10 kişinin yabanî akınlar sonucu öldürüldüğünü belirlemişti.

Bunun bir seferlik bir saldırı olma ihtimali düşük ve bir ihtimalle artçı taarruzlar da yaşanmış olabilir. Fakat bir noktada topluluklar içindeki “sakinleştirici” sesler baskın gelmiş ve olağanlaşma dürtüsü hakimiyet kurmuş olmalı.

Antiquity isimli akademik mecmuada yayımlanan bu araştırmaya öncelik eden Prof. Schulting, “Bu vaka barbar ve kanlı bir geçmişe sahip olduğumuzun işareti olarak görülmemeli” ikazını yapıyor.