Vietnam Savaşı’nın babası ABD askeri olan çocukları: “Babamın DNA’sı yüzümde”

12.06.2024 14:00

A⁺

A^-

Vietnam Savaşı sırasında ABD, Kuzey Vietnam’ı bombalamak için Tayland’daki hava üslerini kullandı. Binlerce Amerikan askeri Tayland’da görev yapıyordu ve pek çoğu, Taylandlı bayanlardan çocuk sahibi oldu. Lakin askerlerin çoğu savaş bitince ülkeyi terk etti. 50 yıl sonra yeni DNA testleri sayesinde bir vakitler geride bırakılan çocuklar biyolojik anne ve babalarıyla buluşuyor.

Jenny Stüber 1970 yılında, başkent Bangkok’un 140 kilometre güneydoğusundaki U-Tapao Hava Üssü yakılarında Taylandlı bir anneden dünyaya gelmişti.

Jenny, “Annem bana bakamamış. En yakın arkadaşına vermiş ama o da bana bakamamış” diyor.

Dolayısıyla Jenny, istenmeyen “savaş çocuklarını” destekleyen uluslararası bir kuruluş olan Pearl B. Buck Vakfı’na teslim edildi.

Jenny’nin babasının kim olduğunu kimse bilmiyordu. Ellerindeki tek bilgi Vietnam Savaşı sırasında Tayland’da inşa edilen sekiz Amerikan hava üssünden biri olan U-Tapao’da çalışan bir Amerikan askeri olduğuydu. Üs, B-52 bombardıman uçaklarının kullandığı esas pistti.

1965 ve 1973 arasında, Kuzey Vietnam’daki komünist rejime karşı savaşmaları için bölgeye her yıl yüz binlerce Amerikan askeri gönderildi.

ABD Gazi İşleri Departmanı’nın kayıtlarına göre savaş boyunca toplamda 3,4 milyon Amerikan askeri Güneydoğu Asya’ya konuşlandırıldı.

ABD’nin Soğuk Savaş devrindeki tasası komünizmin yayılmasıydı, bilhassa de “domino teorisi” kapsamında… Bir Asya ülkesi solcu ideolojiye kaybedilirse, başkalarının de süratle bunu takip edeceğinden korkuluyordu.

Savaşın zirve yaptığı periyotta, Tayland’da yaklaşık 50 bin Amerikan askeri konuşlandırılmıştı.

Ayrıca binlerce asker, izin periyotlarında düzenli olarak Tayland’a dinlenmek ve eğlenmek için gidiyordu.

Amerikan hava üslerinin etrafında barlar, gece kulüpleri, genelevler kuruldu. Çok sayıda asker Taylandlı bayanlarla kısa vadeli ilişkiler yaşıyordu.

Jenny, bu türlü bir bağlantıdan dünyaya gelmişti.

Üç haftalıkken o dönem Tayland’da çalışan İsviçreli bir ikili evlatlık verildi. İsviçreli kardeşleriyle büyürken kendisini onlardan farklı hissetmedi.

Ta ki o güne kadar…

“Bangkok’taki bir mağazada bir bayan annemin nerede olduğunu sordu. Ben de annemi, kasanın yanında duran sarışın bir bayanı gösterdim. Bayanın başı karışmıştı.”

Jenny, uyumadan önce okunan kıssalar aracılığıyla evlatlık olduğunu öğrendi.

Aile, Jenny 14 yaşındayken İsviçre’ye taşındı ve kendisine biyolojik anne ve babasını bulmak için bir gün Tayland’a geri dönme söylediği söz verdi.

2022’de DNA testlerine erişimin kolaylaşması sayesinde, ABD’deki babasını bulmayı başardı.

Ancak seyahati daha bitmemişti. Şu anda 53 yaşında olan Jenny hala Taylandlı annesini arıyor.

Jenny gözyaşları içinde, “Kendi kendime annemi asla bulamayabileceğimi ve öykümün mutlu sonla bitmeyebileceğini söylüyorum” diyor.

Savaş ve seks turizmi

Uzun savaşın hem mali hem de can kayıpları manasındaki bilançosu ABD’nin kaldırabileceğinin ötesine geçti. 1973’te askerlerini geri çektiler ve iki yıl sonra Güney Vietnam, komünist Kuzey’in eline geçti.

Amerikan varlığı, uluslararası alandaki Tayland algısını çok önemli ölçüde değiştirdi ve turizmde büyük bir artış oldu. 1960’lı yıllarda yalnızca 200 bin yerli ve yabancı turist varken, 1970’te turist sayısı 800 bine, yalnızca 10 yıl sonra da 5 milyona çıktı.

Vietnam Savaşı’ndan 50 yıl sonra Tayland çok önemli bir global seyahat güzergahı haline geldi. vakitte kısmen savaş periyodunun mirası nedeniyle seks turizmi merkezine de dönüştü.

Televizyondan çağrılar

Jenny Stüber doğmadan yalnızca birkaç yıl önce, Morris K Ple Roberts da Taylandlı bir anne ve ABD’li bir askerin bağlantısı sonucu doğduktan sonra evlatlık verildi.

Annesi, Roberts’ı Pearl S. Buck’a, Jenny’nin İsviçreli bir aileye evlatlık verilmesine yardımcı olan vakfa verdi.

Vakıf, 1968 itibarıyla “2.000’in çok üzerinde” yarı Taylandlı, yarı Amerikalı, biyolojik babaları savaş sırasında Tayland’da görev yapan Amerikan askerleri olan çocuk olduğunu tahmin ediyor.

Hatta, ABD askeri babadan ve Doğu yahut Güneydoğu Asyalı anneden doğanlar için “Amerikasyalı” terimi kullanılıyor.

Vakıf ayrıyeten, BBC’ye yaptığı açıklamada savaştan sonra ABD’ye dönen babaların yalnızca % 5’inin Tayland’daki çocuklara mali destek sağladığını, bunu yapanların birçoklarının da yalnızca bir yıl sonra para göndermeyi bıraktığını belirtti.

Morris, Taylandlı varlıklı bir aileye verildi. Bugün tanınmış bir aktör ve TV sunucusu. Lakin çocukluğunda ihmal edildiğini anlatıyor.

Morris, karın tokluğuna çalışmak zorunda kalan “bir hizmetçi olarak yetiştirildiğini” anlatıyor.

“Evde dayak yedim, kelamlı hakaretlere uğradım. Okulda diğer çocuklarla arbede ettim. Koyu cildim yüzünden onlara göre ‘kirli’ ve standart altı bir insandım” diyor.

Birkaç defa konuttan kaçtıher seferinde geri dönmek zorunda kaldı. Morris 17 yaşındayken nihayet meskenden ayrıldı ve Pattaya’daki Pearl S. Buck Vakfı ile temasa geçti.

Vakıf sayesinde bir meslek okulu diploması aldı. Daha sonra Tayland’daki cümbüş bölümüne girdi ve Morris K. ismiyle televizyon programları sunmaya başladı.

Programlarında, annesi hakkında bilgi sahibi olanların kendisiyle temas etmesi davetleri yaptı.

1995’te, Morris 35 yaşındayken annesi meskeninin kapısına geldi:

“Ona sarılmak istesem de birbirimizin kollarına atılmadık. Anne sevgisi ihtiyacı öfkeye dönüşmüştü. Beni neden bıraktığını bilmek istiyordum.”

Annesi ona, babasız bir siyah bebeğe bakmanın Taylandlı bir bayan için skandal olacağını anlattı:

“Bensiz yeniden evlenebilir, olağan bir aile sahibi olabilirdi.”

Babasının, annesiyle tanıştığı Chachoengsao bölgesindeki temel inşaatlarında çalışan bir Amerikan askeri oldunu öğrendi:

“Adını hatırlayamıyordu. Tüm fotoğrafları ve diğer her şeyi yakmıştı. Annem onunla ilgili her şeyi unutmak istiyordu. İnsanlar bir seks emekçisi olduğunu düşünüyordu.”

Bu istenmeyen çocukların dışında, Tayland’daki yaygın seks personelliği o yılların mirası.

Bristol Üniversitesi’nden Profesör Yanos Zylberberg, ABD üsleri yakınlarındaki seks sanayisinin gelişmesinin, Vietnam Savaşı sırasındaki askeri varlığın bir sonucu olduğunu anlatıyor.

“Tayland seks sanayisinin nasıl geliştiğine dair net bir örnek. ABD askerleri Vietnam’a savaşmaya gittifakat müsaadelerini Tayland’da rahatlayarak geçirdi. Savaş bitince, askerlerin yerini turistler aldı.”

Bugün bile seks sanayisi, on yıllar önce kapatılan Amerikan üslerinin yakınlarında.

‘Kiralık eşler’

Aşk, Para ve Mecburilik: Bir Kuzeydoğu Tayland köyünde ulusötesi evlilik kitabının yazarı Patcharin Lapanun, Taylandlı bayanlar ve Amerikan askerlerinin karmaşık bir münasebeti olduğunu söylüyor.

Yazar kimi hadiselerde “çift olarak birkaç ay birlikte yaşadıklarınıilişkilerinin askerler cepheye yahut ABD’ye geri dönünce sona erdiğini” anlatıyor.

Tayland toplumundaki kimileri bu bayanları “kiralık eşler” olarak görmüştü.

Morris’in annesi, ilk buluşmalarından 10 yıl sonra öldü ve televizyon sunucusu bunun biyolojik babasını bulma arayışının sonu olduğunu düşündü.

Ama yıllar sonra, DNA testiyle yakınlarını bulmayı vaat eden bir Amerikan şirketine başvurdu.

Sonuçlar gelince bir kuzeni tespit edildi. Kuzenine ulaşıp ailesinde 1964-66 arasında Tayland’da bulunan biri olup olmadığını sordu.

Biri vardı, eski asker Isaiah Roberts.

2019’da kuzeni üç diğer yetişkin çocuğu olan Isaiah ile Morris arasındaki ilk manzaralı görüşmeyi ayarladı.

Covid pandemisi yüzünen yaşanan gecikmelerden sonra Moris 2022’de 85 yaşındaki babasıyla ilk defa buluşmak için Alabama’ya uçtu.

DNA testi % 99,6 oranında genlerinin eşleştiğini gösterdi.

“Babam diğer DNA testine muhtaçlığımız olmadığını söyledi, DNA’sı tamamen yüzümdeydi” diyor.

Isaiah, Amerika’nın Sesi’ne yaptığı açıklamada, “Büyük olasılıkla benim olduğunu biliyordum, zira annesiyle ilgim vardı. Onu reddetmeyeceğim. Kabul ediyorum ve sorumluluk alıyorum” dedi.

Morris geçtiğimiz aylarda Tayland’daki televizyon mesleğine son verdi ve babasıyla birlikte yaşamak için ABD’ye taşındı. Yeni ömrünün görüntülerini internetten paylaşıyor.

Bir isim bile yok

Jenny Stüber, Morris’in babasına sarıldığı görüntüleri gözyaşlarıyla izliyor.

O da babasını 2022’de yaptırdığı bir DNA testiyle buldu, fakat şimdi buluşmadılar.

78 yaşındaki babası ABD’de mahpusta yatıyor. Mektuplaştılar ve birbirlerine fotoğraflarını gönderdiler. Jenny’nin sahiden kendi kızı olduğuna inanıyor.

Jenny, “Annemin kim olduğunu sordum. Tam ismini bilmediğini söyledi. Annemi bulmamı sağlayabilecek kapı üzerime kapandı” diyor.

Jenny’nin babası, annesinin U-Tapao Hava Üssü’nün dışındaki bir yiyecek tezgahında çalıştığını söyledi. Tayland’da görev yaparken 10 ay süren bir ilişkileri olmuştu:

“Daha sonra babam 1970’de ABD’ye geri gönderildi. Ordu küçük kardeşini Saygon’a (Ho Chi Minh City) göndermek istiyordu ve aynı aileden iki kişinin anda görev yapamayacağına dair bir kural vardı.”

Yiyecek tezgahındaki Taylandlı bayanın gebe olduğunu hiç öğrenmemişti.

Jenny daha sonra evlenip iki çocuk sahibi olan babası için, “Bana anneme tam ismini hiç sormadığını ve bundan pişman olduğunu söyledi” diyor.

Jenny birkaç defa Tayland’a geri dönüp daha önce yiyecek tezgahlarının durduğu yeri ziyaret etti. Annesinin yaşayıp, çalışmış olabileceğine inandığı bu mahallelerdeki yerel makamlarla temas kurdufakat sonuç alınamadı:

“Onu başımda canlandırmaya çalıştım. Babam bana ‘Jenny aynaya bak, gülümse, onu göreceksin’ dedi.”

Jenny şimdi biyolojik babasının af alıp yakında mahpustan çıkmasını umuyor. Babasıyla imajlı görüşme yapmak istiyor.

“Umarım gelecek yıl, tahminen daha sonra.kim bilir, tahminen asla.”